Kerkasiel Kampen Kerkasiel Kampen
Persbericht – Leden van de Protestantse Gemeente Maas-Heuvelland nemen deel aan het kerkasiel in Kampen

Op 10 oktober a.s. neemt een groep leden van de Protestantse Gemeente Maas-Heuvelland deel aan het kerkasiel in Kampen. Op 21 november 2024 opende de Protestantse kerk De Open Hof haar deuren voor de familie Babayants, een gezin met vier kinderen dat al meer dan twaalf jaar in Nederland leeft en hier geworteld is. In de kerk vindt sindsdien een permanente viering plaats die o.a. door kerkleden uit het hele land wordt gaande gehouden, iedere deelnemende groep krijgt daarvoor een tijdslot aangewezen.

De leden van de PGMH zullen van 12.00u tot 16.00u aanwezig zijn in de kerk en op eigen wijze de viering invullen. Er zal geluisterd en gekeken worden naar een theatrale monoloog van de apostel Thomas, en er zal worden gemusiceerd, geschilderd en gedanst en natuurlijk: met elkaar gezongen, gebeden en van gedachten worden gewisseld. Dit alles met het thema: “Verlies nooit de moed”.

Voor het bezoek aan het kerkasiel is een kerngroep gevormd die de tocht naar Kampen voorbereid. De bedoeling is om vanuit Maastricht met een bus te vertrekken. Onderweg kunnen mensen instappen die deze tocht en viering mee willen maken. Opgave daarvoor kan tot uiterlijk 21 september.
Voor meer informatie en eventuele opgave is de predikant van de PGMH bereikbaar: ds. Ferdinand Borger, 043 3272722/06 21660348. e-mail: predikant@maasheuvelland.nl
 

Ook cabaretier Dolf Jansen nam deel aan het kerkasiel: (TROUW, 24 aug. 2026):

Afgelopen dinsdag bevond ik me in een kerk, een christelijke kerk zelfs. In Kampen. Ik hoor u denken het moet niet gekker worden. Ik hoor u denken is hij vier weken weg geweest én bekeerd? Ik hoor u denken wat is het verhaal, Dolluf?!
Ga ik u vertellen. Nadat ik u nog even schets dat de kerk zich 2 kilometer buiten het bruisende centrum van Kampen bevindt en mijn voorprogramma een emeritus dominee was die psalmen of andere bijbelteksten zat te duiden, en een jongen van 13 uit Urk die orgel speelde als een soort kruising tussen een bevlogen muzikale voorganger en Sven Hammond. De reden dat zij er waren, dat ik er was, dat een paar honderd mensen op die avond naar de kerk kwamen: het kerkasiel. Wellicht heeft u ervan gehoord, wellicht had u geen idee dat dat nog steeds gaande is.

Simpel gezegd: het asielbeleid, een woord dat eigenlijk tussen aanhalingstekens moet, betekent dat heel veel mensen, gezinnen vaak, heel lang in onzekerheid zitten over hun status, over hun toekomst, omdat procedures heel lang duren, omdat mensen via beroep en bezwaar vechten voor hun recht, en (vooral) omdat een vrij groot deel van de politiek helemaal niet bezig is met oplossingen. Voor een deel omdat mildheid en/of menselijkheid juist in deze kwesties direct keihard afgerekend zou worden aan talkshowtafels, en in aanpalende ochtendkranten ook; voor een deel omdat de chaos in de opvang, en alles wat daarmee samenhangt, voor zeker zes partijen in uw parlement een politiek verdienmodel is.
Mensen proberen arrestatie te verhinderen.

Simpel gezegd: zolang systemen vastlopen, zolang mensen in het gras slapen, zolang wanhopige mensen proberen arrestatie en uitzetting met alle middelen te verhinderen, kunnen deze partijen harde taal uit blijven slaan, en daarmee scoren. Dat grenscontroles! en instroom naar nul! en remigratie! helemaal niks opleveren maakt niks uit, het lijkt op politieke daadkracht.
Hier praten we vooral over kinderen. Er was, in 2019, een (eenmalig!) kinderpardon, aansluitend zou het systeem zorgen dat de wantoestand van vóór die noodmaatregel nooit meer zou optreden. Waarna ik u moet vertellen dat op dit moment zeker 420 ‘gewortelde kinderen’ in angst leven dat ze kunnen worden uitgezet naar een land waar ze meestal nog nooit zijn geweest, en waar ze meestal geen enkele band mee hebben.
Het gezin Babayants – moeder, vader, Aram, Ariana, Amelia en Aleksa – zit sinds november 2024 in kerkasiel in Kampen. Al ruim 21 maanden is de kerk in actie, al ruim 21 maanden is er continu een dienst, een preek, een verhaal, muziek, gesprek, samenzang, orgelklanken, samenzijn. En al ruim 21 maanden kunnen zes lieve zachte mensen niet naar buiten, want daar wachten donkere busjes met scherpe schuifdeuren, daar wacht uitzetting.

Twee uur spreken en dichten.
Ik mocht dinsdagavond een kleine bijdrage leveren aan het kerkasiel, ik mocht twee uur spreken en dichten, ik mocht grappen maken die eigenlijk nooit in een christelijke kerk gemaakt worden.
En kreeg, ik verzin dit niet, luid applaus toen ik verwees naar mijn column op deze plek.
De huidige asielcrisis is gecreëerd en oplosbaar, gewortelde gezinnen kunnen hier blijven, en empathie en naastenliefde kunnen het winnen van lelijke politiek.
Dat geloof ik oprecht.

Het kerkasiel Kampen heeft een eigen website: https://kerkasielkampen.nl/

Informatie en aanmelden:
Ds. Ferdinand Borger
E. predikant@maasheuvelland.nl 
terug